۱۳۹۴/۱۱/۰۸ ۱۵:۳۸
چرا ازدواج در اسلام به رغم شهوي بودن مقدس ميباشد؟
اولاً: بايد بدانيم كه خداوند در دنيا نعمت هايي براي انسان ها قرار داده و آنها را براي انسان ها پاكيزه و حلال قرار داده تا استفاده نمايند. خداوند هر آنچه را كه موجب لذت انسان مي شود، منع نكرده و انسان را از آن بازنداشته است. همان گونه كه در قرآن فرموده است : “قل من حرم زينة الله التي اخرج لعباده والطيبات من الرزق… ق. ” (۱)بگو (اي پيامبر) چه كسي زيبايي ها و (لذت هاي دنيا) را كه خداوند براي بندگان خود قرار داده و روزي پاك و طيب را حرام كرده است. بگو آن براي كساني است كه مومن هستند.
پس اولاً نبايد نسبت به هر چيزي كه موجب لذت انسان مي شود، ديدگاه منفي داشت، همان گونه كه خوردن موجب لذت انسان مي شود (شهوت شكم)، اما براي حفظ و سلامتي انسان حتي گاهي واجب و لازم مي شود.
ثانياً: اگر اسلام به ازدواج اهميت قائل شده است به خاطر جنبه شهوي آن نيست، بلكه به دليل نتايج ارزش مندي است كه در پرتو آن به دست مي آيد.
ازدواج تنها براي ارضاي غريزه جنسي نيست بلكه علاوه بر آن، جنبه معنوي و سلامت روحي و رواني نيز دارد. ازدواج براي توليد انسان هاي پاك و بقاي نوع، اتخاذ انيس و مونس و شريك و مشاور در زندگي است. ازدواج براي تكميل معنويت و ياري براي رسيدن به اهداف عالي است. ازدواجي ديگر آمده است: زني خدمت حضرت باقر(ع) رسيد و عرض كرد كه ميل و رغبتم را براي ازدواج از دست داده ام! حضرت فرمود: چرا؟ عرض كرد: مي خواهم از اين جهت كسب فضيلت كنم. حضرت فرمود:از اين قصد برگرد. اگر در ازدواج نكردن فضيلت بود، حضرت فاطمه (ع) از تو سزاوار تر بود. (۸) اسلام به شدت از مجرد زيستن نكوهش مي كند. رسول اكرم(ص) مي فرمايد: “خوبان امّت من همسرداران و بدان آن عزب ها و بي همسرانند”.(۹)
حضرت وقتي شنيد يكي از يارانش زن و زندگي را رها كرده، خشمگين شد و فرمود: “خداوند مرا براي رهبانيّت نفرستاده بلكه مرا با ديني معتدل و آسان برانگيخته است. من روزه مي گيرم، نماز مي خوانم و با زنان آميزش دارم. هر كس دين فطري مرا دوست دارد، بايد به سنت و روش من عمل كند وازدواج از سنت هاي من است”.(۱۰)
پينوشتها:
۱.اعراف (۷) آيه ۳۲
۲ . غلامعلي افروز، همسران برتر تا ص ۲۴.
۳ . روم (۳۰) آيه ۲۱.
۴ . وسائل الشيعه، ج ۱۵ . ص ۹۶.
۵ . همان، ج ۱۴، ص ۳۳.
۶ . سفينه البحار، ج ۱، ص ۵۶۱.
۷. بحارالانوار، ج ۱۰۰، ص ۲۱۷.
۸. سفينه البحار، ج ۱، ص ۵۶۱.
۹. بحارالانوار، ج ۱۰۰، ص ۲۲۱.
۱۰. وسائل الشيعه، ج ۱۴، ص ۷۴.
پس اولاً نبايد نسبت به هر چيزي كه موجب لذت انسان مي شود، ديدگاه منفي داشت، همان گونه كه خوردن موجب لذت انسان مي شود (شهوت شكم)، اما براي حفظ و سلامتي انسان حتي گاهي واجب و لازم مي شود.