به گزارش خبرآنلاین، یکی از چهار خلبان اردنی که بامداد یکشنبه 13 نوامبر 1966 از پایگاه هوایی الحسین المفرق برای رویارویی با تهاجم نیروهای متجاوز اسرائیلی به روستای السموع از زمین برخاست، شاید هیچگاه نمیپنداشت در آن صبح پاییزی به موعد واپسین پرواز خود رسیده باشد و البته هیچگاه تصور نمیکرد پایگاهی که سالها بعد در آستانه بیابانهای شرقی اردن ساخته شد، با نام او شناخته شود. آری، خلبان شهید موفق السلطی هیچگاه به این رخدادها نیندیشیده بود و البته هیچگاه باور نمیکرد همین پایگاه هوایی که بهیاد او – همان شهید نبرد با رژیم صهیونیستی در آسمان مقدس فلسطین – نامگذاری شده، در روز و روزگاری به خط دفاعی ارتش آمریکا برای پاسداری از موجودیت اشغالگر اسرائیل تبدیل شود.
به گزارش ایسنا، با وجود بیانیههای تکراری و تکذیبهای پیاپی نهادهای حکومتی پادشاهی اردن هاشمی، بر آگاهان امر مبرهن است که پایگاه خلبان شهید موفق السلطی یا همان پایگاه الازرق از گذشته یکی از پایگاههای راهبردی و تأثیرگذار آمریکا برای پایش تحرکات و راهبری عملیاتهای نظامی در غرب آسیا بوده ووش خود را بر دهان پندگوی تاریخ ببندد، جز زیان نخواهد دید. همانگونه که نامهنگاریهای شریف حسین هاشمی با مکماهون انگلیسی هیچگاه رویای پادشاهی بزرگ عربی را تحقق نبخشید و ناامیدی را قرین شب و روز چند سال پایانی زندگی شریف حسین ساخت، امید به همکاریهای نظامی و اطلاعاتی با آمریکا و رژیم صهیونیستی نیز فرجامی بهتر از دلبستن به وعدههای سر خرمن کارگزار ارشد بریتانیا در مصر نخواهد داشت. اگر پیامد بیتوجهی شریف حسین به واقعیتهای ژئوپلتیک دهههای آغازین سده بیستم همانا انزوای او و محدود شدن قلمرو حکومت فرزندانش به عراق و اردن بود، پیامد همکاریهای نزدیک با تلآویو و بیتوجهی حاکمان کنونی به نیات ضدامنیتی رژیم صهیونیستی چگونه بر سر حکومت، سرزمین و ملت اردن آوار خواهد شد و چگونه حاکمیت اردن را در معرض گردبادی بیمانند و سخت خواهد گذاشت؟
۳۱۰۳۱۰