نسیم فرزین
پرتغال از یورو ۲۰۲۴ حذف شد و شاید اگر سرمربی این تیم به جای رونالدو کمی هم به بازیکنان جوانتر تیم فرصت میداد این اتفاق نیافتاده بود و آنها به نیمهنهایی صعود کرده بودند.
هامبورگ، آلمان؛ کریستیانو رونالدو در میان همتیمیهایش ایستاده، با دست روی کمر، لبهای جمع شده، و چشمانش که به تماشاگران پرتغالی پشت دروازه خیره شده. روبن دیاس و نونو مندش، جنگجویانی که کیلیان امباپه را به خوبی مهار کرده بودند، تماشاگران را تشویق میکردند. رونالدو به آنها ملحق شد و سپس چرخید تا پپه را در آغوش بگیرد؛ دستیارش در بسیاری از نبردها، برادر بزرگترش که در سن ۴۱ سالگی هم پا به پای او در میدان نبرد مبارزه میکند. پپه گریه کرد و رونالدو چیزی در گوشش زمزمه کرد.
در آن لحظه رونالدو همانند سایر همتیمیهایش به نظر میرسید؛ ناامید. شباهتی به کریستیانو رونالدویی که یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال است نداشت و شاید اگر روبرتو مارتینس، سرمربی پرتغال این موضوع را زودتر متوجه میشد پایانی متفاوت برای تیمش رقم میخورد.