در اتمسفر خورشید لایه خنکتر در پایین و لایه به شدت داغتر در بالای آن قرار گرفته است؛ در چنین مقیاسهای عظیمی، تفاوت بین سلسیوس و کلوین تنها یک خطای گرد کردن ساده است؛ این شکاف دمایی، واقعی، نجومی و حیرتانگیز است.
به گزارش خبرآنلاین، این وارونگی دمایی در فیزیک خورشیدی یک نام مشخص دارد: «مسئله گرمایش کرونایی» (Coronal Heating Problem) که معمای آن از اوایل دهه ۱۹۴۰، یعنی زمانی که دمای کرونا برای نخستین بار از روی طیف نوری آن محاسبه شد، همچنان باز است و پس از گذشت بیش از ۸۰ سال، فیزیکدانان هنوز نتوانستهاند پاسخ کاملی برای آن بیابند.
چرا این پدیده قانون ترمودینامیک را نقض نمیکند؟
اولین گزارهای که باید اصلاح شود، این تصور اشتباه است که فتوسفر مانند یک اجاق گاز در حال داغ کردن یک قابلمه (کرونا) است و گرما از جسم گرمتر به جسم سردتر جریان مییابد. اگر مدل اینگونه بود، داغتر بودن کرونا نسبت به سطح زیرینش عملاً قانون دوم ترمودینامیک را نقض میکرد. اما چنین نیست؛ چرا که انرژی به شکل حرارت مستقیم به آنجا منتقل نمیشود.
رسانش گرمایی همیشه از سمت داغ به سرد جریان مییابد، اما کرونا از طریق رسانشِ فتوسفر گرم نمیشود. انرژی محرک کرونا در لایههای همرفتی و خروشان زیرین خورشید تولید شده و به صورت انرژی مکانیکی و مغناطیسی (و نه حرارت) از طریق خطوط میدان مغناطیسی خورشید به سمت بالا فرستاده میشود.
این انرژی در نهایت در ارتفاndefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
