به گزارش خبرآنلاین، تصور کنید یک صبح معمولی است و در قطب جنوب هستید. چشمانتان به آسمان میافتد و آبی آنقدر روشن و واضح است که چشمانتان برق میزند. هوا آنقدر تمیز است که میتوانید آن را با خیال راحت به ریههایتان ببرید.
حالا طوفانی از گرد و غبار را بر فراز هیمالیا تصور کنید. چشمهایتان را تنگ میکنید و سعی میکنید ردی از آن آبی آسمان را ببینید، اما تنها چیزی که میبینید سفیدی مبهم است.
بنابراین چرا آسمان برخی از نقاط جهان آبیتر از آسمان سایر نقاط است؟
به نقل از ایسنا، رنگ آسمان همیشه مورد توجه انسانها بوده است، اما دانشمندان در حال کشف این موضوع هستند که این رنگ بسیار مهمتر از آن چیزی است که ما تا به حال تصور میکردیم، چرا که یک سابقه قابل مشاهده از آنچه در هوای اطراف ما شناور است، میباشد.
رنگ آبی آسمان نتیجه پدیدهای جذاب است که دانشمندان آن را «پراکنش رایلی»(Rayleigh scattering) مینامند که در آن الکترونهای موجود در مولکولهای هوا مانند نیتروژن و اکسیژن توسط میدان الکتریکی نوسانی نور هنگام عبور از جو، تکان میخورند.
پراکنش رایلی گونهای پراکنش کشسان نور یا دیگر امواج الکترومغناطیسعیتها در مدلسازی آب و هوای جهانی است. ابرهای سطح پایین به نام کومولوس که تراکم آنها توسط این ذرات آلاینده تسهیل میشود، مقدار زیادی از نور خورشید را به فضا منعکس میکنند و سیاره را خنک میکنند، در حالی که ابرهای سطح بالا موسوم به سیروس، اثر معکوس دارند. این امر به عنوان سرمایش پنهان شناخته میشود.
خنکسازی یا سرمایش پنهان به ما تسکین کوتاهمدتی از اثرات گرمایش جهانی میدهد، اما با چه هزینه بلندمدتی؟ اگر ناگهان به ما الهام شود و تصمیم بگیریم هوا را از تمام آلودگیهایش پاک کنیم که میتوان گفت به دلایل زیادی برای سلامتی باید این کار را تاکنون میکردیم، آن سپر خنککننده در عرض چند دهه ناپدید میشود، در حالی که CO2 که قرنهاست مسئول گرمایش زمین است، در جو باقی میماند. نتیجه احتمالی نیز شتاب شدید گرمایش جهانی خواهد بود.
بنابراین معلوم میشود که رنگ آبی باشکوه آسمان ما فقط یک زیبایی نیست؛ بلکه اغلب نشانهای از خلوص هوا و نتیجهای از آنچه در آن شناور است و دیده نمیشود، میباشد.
۵۸۵۸