بیش از ۲۰ روز از آغاز آتشسوزی در جنگل الیت میگذرد. مسئولان وسعت حادثه را حدود ۸ هکتار اعلام کردهاند، اما منابع محلی از گستردگی بیشتر آتشسوزی خبر میدهند. آنان روزهاست با امکاناتی محدود برای مهار آتش تلاش میکنند و گاهی از تنهاییشان و کمبود امکانات سخن میگویند.
به گزارش فرارو، «مهرداد نرو جلو» این صدای یکی از محلیهاست که برای اطفا حریق به دل جنگل الیت قدم گذاشته. آتش هر لحظه بیشتر شعله میکشد و او نگران است که نکند این آتش همانطور که جان درختان را دانه دانه میگیرد، به جان مهرداد هم بیافتد.
در گوشه و کنار جنگل، محلیها از امکانات حداقلی خود برای خاموش کردن آتش استفاده میکنند؛ مثلا بیل و کلنگ. در یکی از ویدئوها حتی خانمی میانسال به جنگل الیت رفته بود و اشک میریخت که جنگل بکرمان در حال نابود شدن است. او میگوید از همان دقایق اولیه که هنوز هیچکس نبود، همه محلیها به جنگل رفتند تا با این حادثه مبارزه کنند؛ حتی از چالوس هم آمدند.
یکی دیگر از محلیها میگوید: «این دقیقا نبردی تن به تن است که حریف، آتشی است داغ.» یکی از فعالان محلی چندی پیش با انتشار ویدئویی از تنهاییشان سخن میگفت و اشاره داشت: «یعنی هیچ کس نیست به ما کمک کند؟»
واقعیت این است که در شش دهه اخیر، بیش از نیمی از جنگلهای هیرکانی به دلایل مختلف از بین رفتهاند و آتشسوزیهای اخیر نقطهای پرتکرار روی نقشهای طولانی از خسارتهاست. اما چرا این چرخه تکرار میشود؟