آغوش گرم و دلپذیر خانواده‌های عشایری ایران تا آخر عمر پذیرای فرزندان خود است و گاه می‌شد که پنج فرزند و یا بیشتر فرزندان دیگر خانواده در محیط کهن پدر و مادر به سر می‌بردند، زندگی داشتند، ازدواج می‌کردند و بچه‌دار می‌شدند و در زیر چتر ایمنی خانواده‌ای با فرهنگ برتر و بی‌دغدغه خاطر می‌زیستند.