داستان چاه شیطان
سال هاست که ساکنین «ماناستاش ریج» از زمینی سخن می گویند که چاهی درون آن قرار دارد ظاهرا انتها ندارد. چاهی مرموز که هاله ای از احساس خطر و راز در اطراف آن موج می زند. دیواره چاه تا عمق ۱۵ فوتی آجری است ولی بقیه آن خاکی می باشد. مردم این منطقه نسل اندر نسل این چاه را می شناختند و از آن به عنوان زباله دانی استفاده می کردند و از یخچال کهنه تا تلویزیون خراب و لاستیک پنچر را در آن می انداختند. اما هیچ یک از کسانی که چیزی درون چاه می انداخت صدای افتادن آن شی به کف چاه را نشنید. همین موضوع باعث شد که مردم نام «چاه شیطان» را بر آن نهادند و آن را چاهی بی انتها نامیدند که مستقیم به جهنم راه دارد. بعضی ها هم معتقد بودند که چاه شیطان در حقیقت دریچه ورود و خروج فضایی هاست.
حدود سال ۱۹۹۳ «مل واترز» و همسرش این زمین را خریدند و کمی بعد آن چاه را کشف کردند. آنها هم مثل مردم دیگر از آن به عنوان زباله دان استفاده می کردند و حتی ساکنین دیگر هم زباله ها و لاشه حیوانات خود را در آن می انداختند. چند سال گذشت و کم کم آقای واترز به این فکر افتاد که چرا چاه پر نمی شود؟