وزیر آموزش و پرورش در مجلس با پذیرش اینکه «ریشههای افت تحصیلی دانش آموزان، نه یک مسئله لحظهای بلکه فرایندی زمانبر و پیچیده است»، به نوعی بر این ادعای منتقدان که نظام تعلیم و تربیت ما در آزمون و خطای یکصدساله گرفتار آمده و همیشه از زمان عقب بوده است، صحه گذاشت. کاظمی گفت: «شکاف بین برنامه درسی و نیازهای واقعی جامعه، حجم بالای کتابها، تمرکز بر ارزیابی کمی، سایه سنگین کنکور، ضعف دوره پیشدبستانی در مناطق محروم و تعطیلیهای گسترده (ناشی از آلودگی هوا و مسائل خارج از اختیار وزارتخانه) از لایههای بحران نظام آموزشی ماست.» او مشکلات را با این گزاره پذیرفت که «در آموزش و پرورش چالش مزمن چندوجهی داریم»، اما در مقابل، مجلس، فرصت ششماههای به وزیر داد تا تحول ایجاد کند و گرنه استیضاح خواهد شد، که نشان میدهد نماینده تهدیدکننده هیچ شناختی از مشکلات و راهحلهای آن ندارد!
جوان آنلاین: وزیر آموزش و پرورش در مجلس با پذیرش اینکه «ریشههای افت تحصیلی دانش آموزان، نه یک مسئله لحظهای بلکه فرایندی زمانبر و پیچیده است»، به نوعی بر این ادعای منتقدان که نظام تعلیم و تربیت ما در آزمون و خطای یکصد ساله گرفتار آمده و همیشه از زمان عقب بوده است، صحه گذاشت. کاظمی گفت: «شکاف بین برنامه درسی و نیازهای واقعی جامعه، حجم بالای کتابها، تمرکز بر ارزیابی کمی، سایه سنگین کنکور، ضعف دوره پیشدبستانی در مناطق محروم و تعطیلیهای گسترده (ناشی از آلودگی هوا و مسائل خارج از اختیار وزارتخانه) از لایههای بحران نظام آموزشی ماست.» او مشکلات را با این گزاره پذیرفت که «در آموزش و پرورش چالش مزمن چندوجهی داریم»، اما در مقابل، مجلس، فرصت ششماههای به وزیر داد تا تحول ایجاد کند و گرنه استیضاح خواهد شد، که نشان میدهد نماینده تهدیدکننده هیچ شناختی از مشکلات و راهحلهای آن ندارد!
آموزش و پرورش، تنها نهادی است که تقریباً همهمان بهنحوی درگیرش هستیم، یا خودمان، یا بچههایمان، یا یکی از نزدیکانمان در همین سیستم درس میدهد یا درس میخواند. پس طبیعی است وقتی حال آموزش و پرورش خوب نباشد، حال مردم هم خوش نخواهد بود. حال وقتی چنین حال ناخوشی مدتها روی هم تلنبار شود، صدایش دیر یا زود از دل کلاسهای درس بیرون میزند و به صداهای بلندتری در سطح جامعه و حتی صحن مجلس تبدیل میشود. همانطور که دیروز یکی از نمایندگان مجلس، صریحتر از همیشه، وزیر آموزش و پرورش را زیر سؤال برد؛ از افت علمی گفت، از تبعیض آموزشی، از مدارسی که بهجای تربیت نسل آینده، دارند نابرابری تولید میکنند. در نهایت هم هشدار داد اگر تغییری در کار نباشد، استیضاح نزدیک است. وزیر آموزش و پرورش در جلسه روز گذشته مجلس بهطور ضمنی پذیرفت که تعلیم و تربیت ما دچار آزمون و خطای ۱۰۰ ساله شده است. وزیر تصریح کرده است بین برنامه درسی و نیازهای واقعی جامعه شکاف وجود دارد، سایه کنکور بر سر آموزش سنگینی میکند و تعطیلیهای گسترده از جمله بحرانهای نظام آموزشی ماست. البته مجلس هم برای حل این بحرانهای ۱۰۰ ساله، به وزیر مهلت شش ماهه داد که اجرایی نشدن آن از هماکنون هویداست!
اینکه برنامههایی اجرا شده؟ بله. وعدههایی هم داده شده؟ قطعاً. اما نتیجهاش چه بوده؟ هیچ! هنوز نه معلمان راضیاند، نه خانوادهها، نه خود دانشآموزان. حال، اما سؤالات ساده و مهمی مطرح است که پاسخش معلوم نیست. اینکه چرا همچنان بچههای ما باید زیر بار کتابهایی له شوند که نه ربطی به آینده دارند، نه انگیزهای برای فکر کردن میدهند؟ چرا عمده مدرسه، بهجای امید، خستگی و بیانگیزگی پمپاژ میکند؟ چرا آموزش، بهجای ابزار عدالت، حالا دارد شکاف طبقاتی را عمیقتر میکند؟ مقصر این مشکلات کیست؟ تا کی قرار است برنامههای عقبمانده از پیشرفتهای علمی و حفظیات بیهوده در کلاسهای درس باقی بماند؟
بارها و بارها آقایان مسئول مدعی شدند که نظام آموزشی در مسیر اصلاح قرار دارد، مسیری که همه ما چشممان به نتایج آن خشک شد! متأسفانه آنچه امروز شاهدیم، سیستمی است که روی پایههای فرسوده ساخته شده و هر روز بیشتر از دیروز ترک میخورد. حالا مجلس بار دیگر زنگ خطر را به صدا درآورده و وزیر آموزش و پرورش را در برابر مسئولیتهایش قرار دادهاست.