25 دی 1398 – 00:58
صلاحیت رگولاتوری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در رابطه با رسانههای تعاملی بههیچوجه ناظر بر محتوا نبوده و صرفاً در حیطه امور فنی و زیرساختهای لازم برای تأمین فرکانس، تنظیم روابط ارائهدهندگان خدمات اینترنتی با رسانههای تعاملی، اپراتورهای تلفن همراه و بهطورکلی همه زیرساختهای فنی لازم در ارتباط با صوت و تصویر فراگیر است.
سیدعلی حسینی، پژوهشگر حقوق سایبری؛ با افزایش پهنای باند اینترنت در ایران و ارتقای اپراتورهای تلفن همراه به نسل ۳ و ۴، سرانه دسترسی به اینترنت پرسرعت در سالهای اخیر، رشد قابل ملاحظهای داشته است. با فراهم آمدن زیرساختهای ارتباطی، سرویسهای جدید ارائه محتوای رسانهای نیز در قالب VOD با سرمایهگذاری بخش خصوصی، مورد توجه بسیاری از مردم قرار گرفت. VODها که در ایران از آنها با عنوان «رسانههای تعاملی» یاد میکنند، به ارائه منظم محتوای صوتی و تصویری در بستر فضای مجازی مبادرت میکنند؛ بنابراین خدمات پلتفرمهای ارائه ویدئوهای اینترنتی در کشور در حوزه رسانه بهطورکلی همه زیرساختهای فنی لازم در ارتباط با صوت و تصویر فراگیر است (ماده ۶ اساسنامه سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی مصوب ۱۳۸۲). همچنین هرگونه دخالت وزارت مذکور خارج از موارد مذکور بر اساس ماده ۱۴ مغایر با صلاحیتهای سازمان صداوسیما بوده و غیرقانونی خواهد بود.
۲- علیرغم اینکه بر اساس اسناد بالادستی و قوانین و مقررات کشور، رگولاتوری رسانههای اینترنتی جدید برعهده سازمان صداوسیما است، لیکن لازم است اساسنامه این سازمان بهعنوان یکنهاد مستقل حاکمیتی مشتمل بر ساختار، وظایف و اختیارات دقیق آن به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
۳- با توجه به اینکه اخیراً در مورد مصادیق «صوت و تصویر فراگیر» اختلافنظرهای زیادی به وجود آمده، شورای عالی فضای مجازی بهعنوان بالاترین نهاد تخصصی و سیاستگذاری در امر فضای مجازی در کشور، باید تعریف دقیقی از این اصطلاح ارائه دهد تا اختلافات مذکور خاتمه یابد.
انتهای پیام