مریم صفدری
زومیت
برای دههها تصور میشد هیچ سمت خاصی در کیهان وجود ندارد، اما دادههای جدید نشان میدهد ممکن است برخی جهتها ساختار متفاوتی داشته باشند.
دههها، کیهانشناسی بر اصلی ساده اما بسیار مهم استوار بوده است: اینکه جهان در مقیاسهای بسیار بزرگ، در همه جهتها و در همه نقاط تقریباً یکسان است. این فرض که با عنوان اصل کیهانشناختی شناخته میشود، پایه بسیاری از مدلهای استاندارد ما از ساختار و تکامل کیهان بوده است. اما مطالعه تازهای میگوید شاید این تصویر آشنا، کامل یا حتی درست نباشد.
به گزارش ساینتیفیک آمریکن، در پژوهشی که بر دادههای پروژه عظیم DESI تکیه دارد، دو فیزیکدان این ایده را مطرح کردهاند که توزیع کهکشانها ممکن است در همه جهتها یکسان نباشد. به بیان دیگر، ممکن است کیهان در مقیاسهای بسیار بزرگ «بیجهت» نباشد و برخی ساختارهای عظیم، جهتهای خاصی را در بافت جهان برجسته کنند. اگر این نتیجه تأیید شود، میتواند یکی از بنیادیترین فرضهای علم کیهانشناسی را زیر سؤال ببرد؛ فرضی که تقریباً تمام مدلهای فعلی ما از ساختار و تاریخ جهان بر آن بنا شدهاند.
پژوهشگران توزیع کهکشانها را در بخشهای مختلف آسمان با دقت بالا مقایسه کردهاند تا الگوهای احتمالی غیرتصادفی را بررسی کنند.
در قلب بحث، tedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
