گروه اجتماعی: حسین میرزایی ضمن بیان این مقدمه که “دارو، کالای تجاری نیست و بنا به ضرورت درمان مصرف میشود و ملاحظات آن بسیار بیشتر از سایر اقلام اساسی است و جایگزین بردار نیست، بهعنوانمثال دارو شبیه گوشت نیست که بگوییم مردم به جای آن به پروتئین گیاهی یا دیگر مواد غذایی روی میآورند” اظهار کرد: بنابراین تصمیمگیری در حوزه دارو باید چندوجهی و بسیار دقیق بوده و نظرات پزشکان، مسئولان و کارشناسان اقتصادی، کسانی که در لایه نظارتی فعالیت میکنند و همینطور بیمهها که کار تأمین مالی و خرید خدمت را انجام میدهند در این دست تصمیمات دخیل باشد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایسنا، وی افزود: مخالفان اعطای نرخ ارز دولتی به دارو استدلالهایی دارند؛ نخست آنکه معتقدند با اعطای ارز دولتی، قاچاق معکوس اتفاق میافتد، چراکه دارو در ایران به نسبت کشورهای همسایه، ارزانقیمت است و این انگیزه وجود دارد که دارو را قاچاق کنند. دوم، تقاضای القایی است، وقتی قیمت دارو پایین باشد افراد تمایل دارند مرتب دارو بگیرند. بسیاری سیکل درمان را ناقص رها میکنند و مجدد مراجعه کرده و دوباره دارو میگیرند. در این دیدگاه، معتقدند افزایش قیمت، منجر به مدیریت مصرف میشود. استدلال سوم نیز به مفاسد رخ داده در این حوزه برمیگردد.
قاچاق معکوس دارو زمانی رخ میدهد که نتوانیم زنجیره تأمین را مدیریت کنیم