پینوکیو؛ داستانی که هرچه بزرگتر میشویم، تلختر میشود
در حالی که بسیاری «پینوکیو» را داستانی اخلاقی درباره عواقب دروغگویی میدانند، اوم مالک، نویسنده و تحلیلگر فقید حوزه فناوری، معتقد بود این برداشت تنها بخش کوچکی از پیام اصلی اثر است. به باور او، نسخه اصلی رمان کارلو کلودی تصویری تاریک از جامعهای ارائه میدهد که در آن فریب، کلاهبرداری و بیمسئولیتی به امری عادی تبدیل شده و حقیقت جای خود را به نمایش و هیاهو داده است.
پینوکیو؛ داستانی که هرچه بزرگتر میشویم، تلختر میشود
در حالی که بسیاری «پینوکیو» را داستانی اخلاقی درباره عواقب دروغگویی میدانند، اوم مالک، نویسنده و تحلیلگر فقید حوزه فناوری، معتقد بود این برداشت تنها بخش کوچکی از پیام اصلی اثر است. به باور او، نسخه اصلی رمان کارلو کلودی تصویری تاریک از جامعهای ارائه میدهد که در آن فریب، کلاهبرداری و بیمسئولیتی به امری عادی تبدیل شده و حقیقت جای خود را به نمایش و هیاهو داده است.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از بوئینگ، بیشتر ما «پینوکیو» را با یک تصویر ساده به یاد میآوریم؛ عروسکی چوبی که هر بار دروغ میگوید، بینیاش بلندتر میشود. سالها این تصویر چنان بر ذهن مخاطبان سایه انداخته که گویی تمام پیام اثر کارلو کلودی در همین چند سانتیمتر رشد بینی خلاصه شده است. اما شاید این مشهورترین نماد کتاب، کماهمیتترین بخش آن باشد.
نسخه اصلی «پینوکیو» که کارلو کلودی در سال ۱۸۸۱ نوشت، بیش از آنکه قصهای برای کودکان باشد، روایتی تلخ از جهان بزرگسالان است؛ جهانی که در آن دروغ فقط یک رفتار فردی نیست، بلکه به بخشی از ساختار جامعه تبدیل شده است. در این جهان، فریبکاران با اعتمادبهنفس سخن میگویند، قربانیان مجازات میشوند، حقیقت در هیاهوی نمایش گم میشود و سرگرمی، جای اندیشیدن را میگیرد.
