اولین بار اصغر فرهادی استعداد معادی را در بازیگری کشف کرد. پیمان «درباره الی» شخصیتی بود که مدام قضاوت میکرد و با عصبیتهای گاه و بی گاهش نمیخواست زیر بار کشنده فاجعه غیاب الی قرار بگیرد. بازی معادی پر از تازگی و طراوت بود.
نادر «جدایی نادر از سیمین» معادی را در جهان پرآوازه کرد. شخصیتی که اصول خود را بر همه چیز ارجح میداند و در بزنگاهی غریب همسر و خانوادهاش را از دست رفته میبیند. عصبیت زیرپوستی این شخصیت، چشمهای مهربان معادی(وقتی التماس راضیه به قاضی برای بخشیدن حجت را می بیند، در چشمانش یک انسانیت کمیاب موج میزند)،استفاده از زبان بدن (صحنه درگیری با راضیه) و عاطفه سرشار (سکانس مشهور حمام با پدر) این نقشآفرینی را در حافظه تاریخ سینما ماندگار کرد.