اقتصاد۲۴- بورس تهران معاملات سومین روز کاری هفته را همچون روزهای قبل با تشکیل صفوف فروش فوقِ سنگین آغاز کرد و تقریبا بسیاری از نمادها در همان وضعیت قفلشدگی روزهای اخیر قرار داشتند؛ با این تفاوت که در برخی از نمادهای بزرگ نظیر فولاد، بانکهای بزرگ، معدنیها، خساپا، وخارزم، تاصیکو و … تلاشهایی برای جمعآوری توسط صندوقهای حمایتی و برخی از سهامداران عمده آغاز شد، اما از آنجا که این منابع محدود بود و هنوز خط اعتباری خاصی برای حمایت تمامعیار گشایش نشده بود، هر جمعآوری صف فروشی با موج بعدی عرضه روبهرو میشد و لذا اگرچه ارزش معاملات کمی رشد کرد و به بیش از ۸ همت رسید، اما در نهایت ۳۰ همت صف فروش تا دقایق پایانی بازار پابرجا بود و شاخص کل با افت دیگری (۲ درصد)، به کانال ۲.۷ میلیون سقوط کرد.
بازار این روزها را در حالی پشتسر میگذاریم که فشار بر روی سهامداران به سطوح حداکثری رسیده است. سهامداران در میانه میدان، بیسلاح و بیپناه رها شدهاند؛ نه خبری از حمایت واقعی است، نه امیدی به تصمیمگیری مدبرانه … متاسفانه همه چیز به وعده و شعار و ژست گرفتن خلاصه شده است! در این میان، شگفتیآفرین است که با وجود نبود هرگونه برنامه حمایتی مشخص، همچنان بر باز بودن بیمنطق بازار یا عدم اعمال محدودیت بیشتر دامنه قیمتی، عدم افزایش حجم مبنا و گشایش بدون دامنه نمادها پافشاری میشود! گویی سیاستگذار اقتصادی یا نمیبیند، یا نمیخواهد ببیند که این مسیر، تنها به عمیقتر شدن شکاف اعتماد منتهی میشود. بازگشایی نماد سایپا با افت سنگین ۱۶ درصدی، آن هم بدون کوچکترین تلاشی برای حمایت، نماد کامل این آشفتگی است. این اقدام نهتنها بازار را به تعادل نمیرساند، بلکه سیگنالی خطرناک برای سایر سهامداران بود: «در این بازی، نجاتی در کار نیست …!»
بازار این روزها را میتوان به زندان، سیاستگذاران اقتصادی و نهاد ناظر را به زندانبان و سهامداران را به زندانیان این مجموعه تشبیه کرد! در حالیکه سازمان بورس با ژستِ شفافیت و بازبودن بازار تلاش دارد همهچیز را عادی جلوه دهد، که طی ۳ روز کاری، ۲۰۰ هزار واحد سقوط کردیم.