اقتصاد۲۴- او به واسطه اینکه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱، در دفتر امنیت بینالمللی و منع گسترش سلاحهای هستهای در وزارت امور خارجه، حضور داشته است سالهای زیادی را صرف مطالعه پژوهش و واکاوی پروندهی هستهای ایران کرده است.
نفیو در این یادداشت نوشته است طی دو دهه گذشته اقدام نظامی علیه برنامه هستهای ایران به دلیل عدم اطمینان از دستیابی ایران به تسلیحات هستهای و اتحاد بینالمللی در فشار بر ایران از طریق تحریمها، غیرعقلانی تلقی میشد.
با این حال، به نظر میرسد پیشرفتهایی در برنامه هستهای ایران به دست آمده، اجماع بینالمللی شکسته شده و ایران با موانع بازدارنده کمتری روبهرو است.
نفیو مینویسد همواره دیپلماسی بهترین راهحل است، اما لازم است ایالات متحده در حالی که برای اقدام نظامی احتمالی آماده میشود، بر سر میز مذاکره نهایی نیز حاضر شود.
از طرفی موفقیت حمله نظامی نامشخص است و همزمان ممکن است ایران را به توسعه سریعتر سلاح هستهای ترغیب کند. علاوه بر این، عملیات نظامی پرهزینه است؛ به منابع مالی زیادی احتیاج دارد و در نهایت ممکن است موقعیت ایالات متحده، به ویژه اگر ایران در نهایت موفق به دستیابی به سلاح هستهای شود را تضعیف کند.
نویسنده بدین ترتیب نتیجه میگیرد که هزینهی گزاف حمله و شکست احتمالی، تلاش دیپلماتیک را ضروری ساخته است.
بیشتر بخوانید: اشغال خاک سوریه زیر سایه سکوت جهانی توسط اسرائیل؛ چرا حکومت جدید سوریه بی تفاوت است؟