پیشنهاد انقلابی رئیس‌جمهور را از پاستور عملی کنید

«پول باید پشت کار برود، نه پشت میز خالی» این جمله را می‌توان لب‌سخن رئیس‌جمهور در جدیدترین موضع‌گیری‌اش دانست. چندی قبل، همین رئیس‌جمهور پیشنهاد داده بود ادارات برق خود را با پنل خورشیدی تأمین کنند، اما تابستان آمد و رفت و هیچ اداره‌ای از برق دولتی بی‌نیاز نشد. حالا هم اگر قرار است حقوق‌ها بر پایه عملکرد واقعی تنظیم شود، لازم است سامانه‌هایی برای سنجش عینی و قابل‌ردیابی راه‌اندازی شود. در غیر این صورت، این حرف نیز در صف بی‌انتها و بایگانی‌شده وعده‌ها قرار خواهد گرفت. 

«پول باید پشت کار برود، نه پشت میز خالی» این جمله را می‌توان لب‌سخن رئیس‌جمهور در جدیدترین موضع‌گیری‌اش دانست. چندی قبل، همین رئیس‌جمهور پیشنهاد داده بود ادارات برق خود را با پنل خورشیدی تأمین کنند، اما تابستان آمد و رفت و هیچ اداره‌ای از برق دولتی بی‌نیاز نشد. حالا هم اگر قرار است حقوق‌ها بر پایه عملکرد واقعی تنظیم شود، لازم است سامانه‌هایی برای سنجش عینی و قابل‌ردیابی راه‌اندازی شود. در غیر این صورت، این حرف نیز در صف بی‌انتها و بایگانی‌شده وعده‌ها قرار خواهد گرفت. 

جوان آنلاین: «پول باید پشت کار برود، نه پشت میز خالی» این جمله را می‌توان لب‌سخن رئیس‌جمهور در جدیدترین موضع‌گیری‌اش دانست. مسعود پزشکیان که پیش‌تر گفته بود «ادارات دولتی برق خود را از پنل خورشیدی تأمین کنند، چون در تابستان به آنها برق نمی‌دهیم»، این‌بار نیز در قالب یک گزاره شفاف و اقتصادی، خواستار آن شد که حقوق کارمندان و هزینه‌های بودجه‌ای دستگاه‌ها، بر اساس میزان کارایی واقعی پرداخت شود، اما همان‌گونه که آن توصیه انرژی‌محور به آزمون سخت تابستان و برق ادارات حواله داده شده است، این سخن هم راهی جز آزمون شفاف اجرا ندارد. پرسش این است، آیا دولت چهاردهم جسارت آن را دارد این ایده را از گفتار به کردار تبدیل کند یا اینکه بار دیگر، شعار‌های اصلاح‌گرایانه زیر خاکستر ساختار‌های دولت فربه مدفون خواهند شد؟ اگر قرار است کسی بابت کارنکرده پول نگیرد، این آزمون باید از خود دولت آغاز شود. 

رئیس‌جمهور در همایش «بهره‌وری ملی» صراحتاً اعلام کرد: «باید بر اساس عملکرد بودجه داده شود، یعنی اگر من کار کردم پول بدهند. چرا وقتی کار نمی‌کنم به من پول می‌دهند؟» این سخن، هرچند ساده و بدیهی به نظر می‌رسد، اما در نظام اداری کشورمان یک انقلاب فکری به‌شمار می‌آید. در بسیاری از دستگاه‌های دولتی، ارزیابی عملکرد بیشتر شبیه تشریفات اداری است تا فرایندی واقعی. فرم‌هایی پر می‌شود، امضا‌هایی گرفته می‌شود و نهایتاً همه «مطلوب» می‌گیرند. هیچ تفاوت معناداری میان کارمندی که روزانه ده‌ها پرونده را بررسی می‌کند و کسی که فقط حضور فیزیکی دارد، در نظام پرداخت وجود ندارد. نتیجه این بی‌تفاوتی کارآمدی، فرسودگی سیستم اداری، رشد دیوان‌سالاری ناکارآمد و نارضایتی عمومی از خدمات دولتی است. 

«شجاعت اصلاح»  از درون دولت شروع می‌شود

چندی قبل، همین رئیس‌جمهور پیشنهاد داده بود ادارات برق خود را با پنل خورشیدی تأمین کنند، اما تابستان آمد و رفت و هیچ اداره‌ای از برق دولتی بی‌نیاز نشد. حالا هم اگر قرار است حقوق‌ها بر پایه عملکرد واقعی تنظیم شود، لازم است سامانه‌هایی برای سنجش عینی و قابل‌ردیابی راه‌اندازی شود. در غیر این صورت، این حرف نیز در صف بی‌انتها و بایگانی‌شده وعده‌ها قرار خواهد گرفت. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *