صدف فاطمی | فیلم «غریبانه» که اکران شد، آدمهای زیادی پایش نشستند. درگیرش شدند و روزها بعد در هوایش ماندند. سکانس آخرش عین بختک میچسبد ته گلوی آدم. و رهایش هم نمیکند. هر چیز اضافهای دربارهش بنویسم، لذت دیدنش را کم میکند. این است که میسپارمش به خودتان تا بروید و یک بار دیگر مرورش کنید.
حیدو هدایتی در یکی از گفتگوهایش میگوید که همه جا انگار همه پیرو یک مُدیان. یعنی خیلی همه دنبالروی ترندها هستند. این گزاره از آن دست حرفهاییست که باید با آبطلا نوشتش. روزگار میچرخد و میبینی چیزهایی که یک دوران کسی اصلا سراغش نمیرفته، حالا ترند شده و حسابی طرفدار پیدا کرده است. نمونهش دیدن فیلمهای قدیمی. حالا مرور سینمای قدیم ایران ترند شده. نه فقط نسل جوان اهل فیلم و سینما برای شناخت هویت سینمای ایران میروند سراغ فیلمهای سالهای قبل، بلکه نسلهای قبلتر هم دلشان برای چیزی که داشتهاند و حالا نیست تنگ میشود و دوست دارند مرورش کنند.
