بهزاد وفاخواه | کمدی «خانه خراب» ساختهی نصرتالله کریمی در سینمای قبل از انقلاب ایران نظیر زیادی ندارد. در سینمای بعد از انقلاب هم. اما به دلایلی دیگر. نه شبیه کمدیهایی است که بعد از انقلاب ساخته میشد و نه اصلا شباهتی به کمدیهایی دارد که قبل از انقلاب در سینمای ایران میساختند. در عوض مشابهتهایی میتوان بین آن با کمدیهای سبک دهه شصت سینمای ایتالیا مثلا از آن نوع که ماریو مونیچلی یا ویتوریو دسیکا میساختند پیدا کرد. و خب نصرتالله کریمی هم در ایتالیا سالها زندگی کرده بود.
کاراکتر مرکزی فیلم «خانه خراب» یک مرد ادارهجاتی شهری میانسال است. در سینمای فارسی که معمولا کاراکترهای اصلی آن از بین جاهلها و روسپیها و کلاه مخملیها بودند و در دهه چهل جوانهای پایینشهری عاشق دخترهای طبقه اعیان میشدند که پدرهای پولدار فرنگیمآب داشتند و در دهه پنجاه به تاسی از موفقیت «قیصر» جوانان ستیزهجو یکی پس از دیگری انتقام میگرفتند و چاقو میخوردند، یک مرد کراواتزده محافظهکار طبقه متوسطی نیمچه اعیان تقریباً نادیدهگرفتهشدهترین قشر ممکن در آن سینما بود.
