به گفته استیو هورواث، ژنتیکدان و از پیشگامان علم پیریشناسی، زندگی ۱۵۰ ساله برای انسانها روزی به واقعیت تبدیل خواهد شد، اگرچه زمان دقیق آن هنوز مشخص نیست. هورواث در گفتوگو با مجله تایم تاکید کرده است که پیشرفتهای چشمگیر در اندازهگیری و حتی بازگرداندن روند پیری زیستی، افقهای تازهای پیش روی علم طول عمر گشوده است.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیویورک پست، او که نخستین «ساعتهای اپیژنتیکی پیری» پرکاربرد را طراحی کرده، توضیح میدهد که توانایی سنجش دقیق سن زیستی — جدا از سن تقویمی — انقلابی در پژوهشهای مرتبط با طول عمر ایجاد کرده است.
به باور او، تنها زمانی میتوان داروها یا مداخلات افزایشدهنده عمر را واقعا موثر دانست که بتوان نشان داد این روشها روند پیری را کند یا حتی معکوس میکنند، نه اینکه صرفا بیماریها را درمان کنند.
هورواث میگوید: «داشتن ابزارهای قابل اعتماد برای ردیابی پیری، شرط اساسی اثبات کارآمدی هر درمان افزایشدهنده عمر است.» او این فناوریها را «ابزاری بنیادین برای یافتن مداخلات جوانساز» توصیف میکند.
با وجود خوشبینی نسبت به رسیدن به عمر ۱۵۰ سال، این دانشمند ایده عمر هزار ساله را بهکلی رد میکند و آن را «کاملا علمیتخیلی» میداند. او تاکید میکند که حتی با جهشهای بزرگ علمی، هدف فعلی پژوهشها دستیابی به افزایشهای واقعبینانه طول عمر است، نه جاودانگی.
هورواث، که اکنون محقق ارشد شاخه بریتانیایی شرکت تحقیق return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
