۱۵ سینهزن، کفشها را به کمربندهایشان بسته بودند و با پای برهنه و با چشم گریان از این مجلس به آن مجلس میرفتند و با نوحه عربیِ «حاجعیسی مولایی» سینه میزدند و شور بهپا میکردند، این «پای برهنه» شرط سینهزدن پشت پرچم هیأت گدای حسین (ع) کرمان بود.
به گزارش مجله خبری نگار، تابستان سال ۱۳۴۰ بود، بچه مدرسهایهای قد و نیمقد وارد خانه میشدند تا در مکتبخانه، قرآن یاد بگیرند، حاجعیسی مولایی فقط پنج سال داشت، به مادر گفت: «میتوانم برای شاگردهایت، نوحه بخوانم؟»، «بخوان مادر».