فرنوش ارس خانی: کمال تبریزی از همان سالهای نخست فعالیتش در سینما، تکلیف خود را با مخاطبش کم و بیش معلوم کرد. تبریزی کارگردانی اهل تجربههای نو در فیلمسازی بود و عبور از خط قرمزها و پرداختن به سوژههای ممنوعه و حساس، به ویژگی اصلی فیلمهای تبدیل شد. شخصیتهایی که او در فیلمهایش نیز خلق میکرد همگی برآمده از واقعیتهای آشکار و پنهان جامعه بودند. او که با ساخت «لیلی با من است» و «مارمولک» توانست دو اثر به یادماندنی و جریان ساز را در تاریخ سینمای ایران به نام خود ثبت کند، از جمله فیلمسازانی است که نامش همواره با توقیف گره خورده. سریال «سرزمین کهن» و فیلم «خیابانهای آرام» از جمله آثار اخیر کمال تبریزی به شمار میآیند که با گذشت یک دهه از ساختشان، هنوز در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارند.