تاریخ انتشار: ۱۱:۳۰ – ۱۹-۰۴-۱۴۰۵
من، نه در پیِ گروه و جناح خاصی هستم و نه انگیزهای جز دغدغهیِ بقا و آیندهیِ فرزندانم ومردم غیور وعزیز سرزمینم را دارم. اما این بیعدالتی، این ناامیدیِ عمیق، و این رنجِ مضاعف، دیگر قابلِ تحمل نیست. چگونه میتوانم در این شرایط، به آیندهای روشن امیدوار باشم، در حالی که امیدِ من، با وعدههایِ تحقق نیافته و شعلههایِ جنگ، به خاکستر بدل شده است؟