امیرعباس واسعیزاده
ردهبندی گرانقیمتترین مربیان جهان، یک حقیقت را برای همه آشکار میکند.
در تمام دنیا صاحبان یا سیاستگذاران باشگاههای ریز و درشت -چه موفق چه ناکام- با تعیین خط مشی برای آینده خود، با دقت و وسواس اقدام به انتخاب مدیران کاربلد میکنند؛ سپس کار را به کاردان سپرده و به او اختیار تام میدهند، حمایت میکنند تا او ثبات و امنیت شغلی داشته باشد و ایدههایش را اجرایی کند.
یک مجموعه شبیه مدیرش میشود، پس انتخاب مدیر درست، از بالا تا پایین باشگاه را با آدمهای متخصص پر میکند. مدیر نیز برای انتخاب سرمربی به همان راه بالادستیها میرود که منجر به انتخاب خودش شده، یعنی با توجه به بودجه، خواسته و انتظار هواداران، پیشینه و افتخارات باشگاه و خلاصه تمام المانهای ریز و درشت در هر موقعیت زمانی و مکانی، برای هر مجموعه زمان میگذارد و جوانب را سنجیده و با کارشناسان مختلف و مشاورانش رایزنی و در نهایت وقتی به انتخاب مربی میرسد، مثل مدیران بالادستی فقط از او حمایت میکند.