“هر مسلمانی بذری بیفشاند یا نهالی بنشاند و از حاصل بذر و نهال، پرنده ای یا انسانی یا چرنده ای بخورد، آن برای او صدقه به شمار می رود.”(پیامبر اکرم (ص))
درختان را باید روح سبز حیات نامید، آنها افزون بر تولید اکسیژن در پاکی هوا، در پایداری و تقویت خاک و حفظ آن در برابر عوارض طبیعی همانند سیل و….. ، تأمین نیازهای غذایی برای موجودات زمین و عوامل بسیار مهم دیگر درحیات بشری و کره خاکی نقش بسیار مهمی را ایفا می نمایند پس باید بر خود فرض واجب بدانیم که درخت بکاریم تا همینطور که مصداق گذشتگان کاشتند و ما استفاده کردیم ، ما بکاریم تا فرزندانمان استفاده نمایند زیرا فضای سبز، عاملی برای کاهش تنش های روحی روانی است و تأثیر بسیاری در کاهش اثر آلاینده ها و امواج محیطی دارد، لذا با پیشرفت علم جامعه بشری در جهت استفاده از تکنولوژی و سرعت رشد آن در جهان تنها می توان روح و روان را با سایه ای از درخت و تنفسی در فضای جنگلی سیقل داد .