
آتشبس بهعنوان توافقی برای تعلیق موقت یا دائم خصومتها، یکی از مهمترین ابزارهای دیپلماتیک برای کاهش رنج انسانی در درگیریهای مسلحانه است؛ با وجود این، نقض آتشبس اغلب منجر به ادامه یا تشدید خشونت، نقض حقوق بشر و قوانین بشردوستانه بینالمللی (IHL) میشود؛ این نقضها نهتنها جان غیرنظامیان را تهدید میکنند، بلکه اعتماد بین طرفها را نابود کرده، مانع کمکهای انسانی و فرآیندهای صلح پایدار میشوند.
براساس راهنمای میانجیگری آتشبس سازمان ملل (۲۰۲۲)، آتشبسها انواع مختلفی دارند: مقدماتی (برای کاهش فوری خشونت و کمک انسانی)، قطعی (با هدف صلح پایدار) و جغرافیایی یا موضوعی.
نقض این توافقها میتواند شامل فعالیتهای نظامی (مانند تیراندازی، جابجایی نیروها) یا نقض حقوق بشر (خشونت علیه غیرنظامیان، بازداشتهای خودسرانه، جابجایی اجباری) باشد.
