محمود جامساز، اقتصاددان، در گفتوگو با خبرنگار ایبنا درباره منابع مالی اختصاصیافته به طرح کالابرگ تاکید کرد: طبق برنامهریزیها، مقرر بود منابع مورد نیاز برای پرداخت یارانهها از محل مابهالتفاوت قیمت بنزین و حذف ارز ترجیحیِ یارانههای گندم و موارد مشابه تأمین شود. اگرچه یارانه ذاتاً یک ابزار حمایتی برای جبران کاهش قدرت خرید است، اما این پرسش جدی مطرح است که آیا این مبالغ واقعاً توان مالی لازم برای حمایت از بیش از ۷۰ درصد مردم را که در بخش معیشتی به آن وابسته هستند، دارد یا خیر؟»
وی با اشاره به الگوی تخصیص یارانه در کشورهای پیشرفتهای نظیر کره جنوبی که یارانه را به تولید، صادرات و توسعه اختصاص میدهند، افزود: تفاوت ما با آنها در این است که ما به جای دستیابی به عدالت از مسیر توسعه، سعی کردیم با هدف قرار دادن مستقیمِ عدالت به توسعه برسیم. این دیدگاه نتیجهای جز ناترازی در بخشهای مختلف و کاهش رفاه عمومی نداشت؛ بهطوریکه اکنون حدود ۱۱ درصد از مردم در فقر مطلق (ناتوانی در تأمین ضرورتهای اولیه زندگی) به سر میبرند و طبقه متوسط نیز به سمت خط فقر در حال حرکت هستند.