به گزارش خبرآنلاین، به نقل از تابناک، فارغ از خسارات مستقیم مالی، بحران اصلی در تغییر جهتگیری نخبگان فنی و متخصصان شبکه رخ داده است. افرادی که باید موتور محرک پروژههای ملی توسعه، امنیت سایبری و نوآوری باشند، اکنون با بهرهگیری از هوش مصنوعی، تمام توان خود را صرف طراحی ابزارهای پیچیده دور زدن محدودیتها کردهاند.
این روند ایران را به سمت تبدیل شدن به بزرگترین «شهر زیرزمینی» و هاب دارکوب جهان سوق میدهد. ترافیک کاربران به جای شبکههای شفاف و قابل رصد، عمدتاً وارد تونلهای رمزنگاریشده، غیرقابل نظارت و پرریسک میشود. این دقیقاً نقطه مقابل اهداف اعلامی حکمرانی سایبری و امنیت ملی است.
ابعاد اقتصادی فاجعه: خسارت روزانه دهها میلیون دلار
بر اساس گزارشهای متعدد از جمله اظهارات مقامات اتاق بازرگانی ایران، محدودیتهای اینترنت روزانه ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار خسارت مستقیم وارد میکند و با احتساب خسارات غیرمستقیم (مانند اختلال در زنجیره تأمین، تبلیغات، فروش و فریلنسینگ) این رقم به ۷۰ تا ۸۰ میلیون دلار در روز میرسد.
در عمل، این سیاست بیش از آنکه مانع «دشمن» شود، به آن کمک کرده: ترافیک به فضای خاکستری و غیرقابل رصد منتقل شده، اقتصاد ضعیفتر شده و اعتماد عمومی به سیاستهای دیجیتال آسیب دیده است.
استمرار این رویکردها بدون بازنگری، ایران را در موقعیتی قرار میدهد که نه تنها از انقلاب صنعتی چهارم عقب میماند، بلکه به یک هاب ریسک سایبری جهانی تبدیل میشود. راهحل در گذار از رویکرد صرفاً سلبی به ترکیبی هوشمندانه شامل:
- توسعه زیرساختهای بومی رقابتی و جذاب (نه اجباری).
- سیاستگذاری مبتنی بر داده و مشورت با بخش خصوصی.
- سرمایهگذاری واقعی در آموزش و نگهداشت نخبگان.
- شفافیت بیشتر در هزینه-فایده محدودیتها.
۵۸۵۸