۱۴۰۱/۰۶/۲۴ ۱۱:۰۵
پرسش:
با توجه به اینکه پیاده روی اربعین، قدمت زیادی ندارد و امامان نه خودشان این کار را انجام میدادند و نه شیعیان در زمان آنها این کار انجام میدادند تا امامان این کار را رد یا تأیید کنند، آیا نمیتوان آن را بدعت و مایه هرج و مرج در دین دانست؟ اگر قرار باشد، هر کار سلیقهای را با عنوان تعظیم شعائر در دین وارد کنیم، یک وقتی به خودمان میآییم و میبینیم در طول سال، همیشه در حال هفتم گرفتن و چهلم گرفتن و سالگرد گرفتن برای این امام و آن امام و امامزاده هستیم و دین الهی و بدعتهای بشری را در هم آمیختهایم و مرزی میانشان باقی نمانده است!
مقدمه:
پیادهروی و راهپیمایی اربعین، از مناسک و آیینهای شیعی است که در روزهای منتهی به بیستم صفر، یعنی چهل روز بعد از شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام از مسیرهای مختلف، (خصوصاً از مسیر نجف تا کربلا) بهقصد زیارت حضرتش، در کشور عراق، است. این راهپیمایی میلیونی شیعی، مورد توجه جهانیان واقع شده و به جهت تأثیرات فراوانی که در ارتقاء هویت شیعی و اعتلای مکتب اهلبیت علیهمالسلام داشته است، خصوصاً در سالهای اخیر، مورد هجمه بسیار قرار گرفته است.
با این مقدمه به سراغ سؤال یاد شده رفته و پاسخ آن را در قالب چند نکته تقدیم میکنیم:
نکته اول: