26 / 02 /1405
به گزارش خبرگزاری آنا، مرضیه کشاورز با اشاره به اهمیت گذار از مدیریتهای دستوری به سوی مدیریتهای مشارکتی، اظهار داشت که حفاظت از مناطق حساس محیطزیستی بدون در نظر گرفتن نقش مردم محلی، اقدامی ناپایدار و خللپذیر است.
این پژوهش که با نگاهی ویژه به اهداف توسعه پایدار (SDGs) انجام شده، نشان میدهد که تقویت «سرمایه اجتماعی» و ایجاد «مشوقهای اقتصادی عادلانه»، مؤثرترین راهکار برای حفاظت از اکوسیستمها و بهبود همزمان معیشت مردم بومی است.
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران در تشریح این پژوهش که با استفاده از چهارچوب استاندارد PRISMA و تحلیل متون علمی بینالمللی انجام شده، افزود: «در این مطالعه، بیش از ۸۰ مقاله علمی معتبر مورد واکاوی قرار گرفته است تا مدل جامع هفتگانهای از عوامل اثرگذار بر مشارکت، استخراج شود. این ابعاد شامل عوامل اقتصادی، اجتماعی، سیاستی، محیطزیستی، مدیریتی، فردی-دموگرافیک و دانش-آگاهی هستند».