جلسات نقد و بررسی جشنواره دانشجویی نهال که با استقبال چشمگیر دانشجویان از رشتههای مختلف مواجه شده رویکردی نوین و دموکراتیک را در پیش گرفته است. برخلاف شیوه مرسوم در بیشتر جلسات نقد سینمایی که در آن ابتدا اساتید و کارشناسان به بیان نظرات خود میپردازند و سپس فرصتی محدود برای پرسش و پاسخ اختصاص مییابد در جشنواره نهال این دانشجویان هستند که در کسوت نخستین منتقدان ظاهر میشوند. این چرخش پارادایمی، فضایی پرجنب و جوش و غیر رسمی ایجاد کرده که در آن ایدههای نو و نگاههای تازه در اولویت قرار میگیرند.
دانشجویی از رشته مهندسی با شور و شوق خاصی درباره ساختار روایی یک فیلم تجربی نظر میدهد. دانشجوی دیگری از رشته روانشناسی به تحلیل شخصیت پردازی یک درام اجتماعی میپردازد و ارتباط آن را با مفاهیم روانشناختی توضیح میدهد. یک دانشجوی سینما نیز از چگونگی ترکیب بندی تصاویر و نقش آن در انتقال مفهوم فیلم سخن میگوید. این گفتوگوهای میان رشتهای غنای بینظیری به جلسات بخشیده و ثابت کرده که نقد سینمایی تنها محدود به متخصصان این عرصه نیست.
پس از اتمام نظرات دانشجویان نوبت به دو کارشناس برنامه میرسد. کارشناسان حاضر در این جلسات که از سینماگران و منتقدان باتجربه انتخاب شدهاند نقش خود را نه به عنوان «داوران نهایی» بلکه به عنوان مکمل و سازنده گفتمان ایجاد شده میبینند. آنها با احترام به نظرات دانشجویان به واکاوی دقیقتر آثار میپردازند و دیدگاههای مطرح شده را از منظر علم سینما و با استفاده از مفاهیمی مانند: میزانسن، مونتاژ، دیالکتیک تصویر و صدا و سینماتوگرافی مورد تحلیل قرار میدهند. اینجاست که جلسه از سطح یک گفتوگوی ساده فراتر رفته و به یک کارگاه آموزشی زنده و پویا تبدیل میشود.