به گفته وی، مدل سوم که از آن به‌عنوان خودیاری یا همیاری داوطلبانه محلات یاد می‌شود، مبتنی بر مشارکت مستقیم مردم است. این مدل از ابتدای دهه ۷۰ در سازمان بهزیستی دنبال شده و با شکل‌گیری گروه‌های اجتماع‌محور شامل گروه‌هایی مانند «محب»، «مانا»، «خاتم»، «همیاران خرد مالی» و «همیاران سلامت روان» که در حال حاضر به حدود ۹۰۰ مؤسسه رسمی تبدیل شده‌ است، هستند.
وی ادامه داد: طرح سلام با تکیه بر مدل سوم و با رویکردی تلفیقی از محله‌محوری، فعالیت خود را دنبال می‌کند. در این الگو، فعالیت‌های داوطلبانه و نظام‌مند باید از دل خود محلات شکل بگیرد و دولت نیز نقش حمایتی و تسهیل‌گر را برای تقویت این فعالیت‌ها ایفا کند.
وی در تشریح سوابق و پشتوانه‌های اجرای پویش «سلام محله» گفت: این پویش در سه سطح سازمان بهزیستی، ملی و بین‌المللی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است.
فعالیت ۱۱ هزار گروه داوطلب در بهزیستی 
به گفته وی در سطح سازمان بهزیستی، تجربه اجرای طرح‌هایی مانند «محب»، «خاتم»، «همیاران بانوان سرپرست خانوار» در قالب فعالیت بیش از ۱۱ هزار گروه داوطلب وجود دارد که مجموعاً حدود ۱۲۰ هزار داوطلب سازمان بهزیستی در محلات کشور فعالیت می‌کنند.
وی افزود: در سطح ملی نیز تجربه‌های موفقی همچون بسیج محلات در دوران دفاع مقدس، اجرای طرح بسیج ملی سلامت در دوران همه‌گیری کرونا و مشارکت‌های مردمی در مدیریت بحران‌های طبیعی و حوادث غیرمترقبه در کشور وجود دارد که نشان‌دهنده ظرفیت بالای مشارکت اجتماعی در سطح محلات است.
به گفته وی، در عرصه بین‌المللی نیز نمونه‌های قابل توجهی بررسی شده است از جمله تجربه ژاپن در نظام «کوفیان»، طرح «مدارس به‌عنوان اجتماع محلی» در ویتنام و اجرای برنامه «CBR» (توانبخشی مبتنی بر جامعه) در کشورهای آفریقایی که همگی بر مشارکت مردم و محوریت محله تأکید دارند.
اصول موفقیت محله محوری
رئیس سازمان بهزیستی با اشاره به تحلیل محتوای این تجارب گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد طرح‌های موفق دارای ویژگی‌های مشترکی هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به نقش اساسی مردم، در نظر گرفتن محله به‌عنوان واحد بنیادین، تمرکز بر توسعه مردمی‌سازی، شکل‌گیری کانون‌های اقدام محلی مانند مساجد و مراکز خدماتی، برندسازی فعالیت‌های محله‌محور و تمرکززدایی اشاره کرد.