انرژی از جمله مباحثی است که در همه ادوار تاریخ اهمیت داشته و چه جنگها که بر سر آن بر پا نشد. اکنون نیز در دنیایی به سر میبریم که ۲۱ درصد از انرژی مورد نیاز در سطح جهان از برق تامین میشود و بر اساس برنامه مدون جهانی در سال ۲۰۵۰ با کاهش سهم نفت از ۳۰ درصد کنونی به ۴ درصد، سهم برق در تامین انرژی میبایست به ۵۱ درصد افزایش یابد.
از سوی دیگر، به دلیل سیاستگذاریهای اشتباه در ادوار گذشته، صنعت نیروگاه و تولید انرژی در کشور به حاشیه کشانده شد و کمتر سرمایه گذار بخش خصوصی حاضر به هزینه کرد در این حوزه میشود. به همین دلیل صنایع و شرکتهای تولیدی اکنون با کمبود خوراک انرژی مواجه هستند و زمان قابل توجهی را در خاموشی سپری میکنند.