
اقتصاد۲۴- پس از سال ۱۳۸۹ (هدفمندسازی یارانهها)، بسیاری از دولتها از ابزار یارانه نقدی و کمکهای معیشتی برای جلوگیری از آسیب دیدن معیشت مردم در مواجهه با شوکهای تورمی استفاده کردند. به عبارت دیگر منطق یارانهدهی به همه اقشار جامعه، حفظ قدرت خرید معیشتی مردم بوده، بهطوریکه فقر در جامعه گسترش نیابد.
با این حال وجود عوامل مختلفی مانند تحریمهای اقتصادی و تورمهای بالا موجب شده تا نرخ و شکاف فقر در سالهای گذشته افزایش یابد. برای مثال پیش از خروج آمریکا از برجام و بازگشت فشار حداکثری علیه کشور، نرخ فقر کمتر از ۲۰درصد بود. این نرخ در سال۱۴۰۲ در ۳۰درصد تثبیت شده است.
در این سالها دولت با افزایش و تجمیع یارانههای نقدی سعی در بهبود شرایط رفاهی داشته است. با این حال عامل تورم همواره نقش سدی محکمی در مسیر تحقق این هدف را داشته است.
