“پوشش”؛ از منزل تا مهمانی و محل کار

بررسی یک موضوع فرهنگی؛

“پوشش”؛ از منزل تا مهمانی و محل کار

متاسفانه امروزه در کشور ما بخصوص در برخی شرکت‌های خصوصی و نیمه خصوصی و بعضا در برخی ادارات دولتی، نوع پوشش غیر رسمی رواج یافته است به گونه‌ای که خوشایند محیط کار نیست.
سه‌شنبه ۱۲ تير ۱۴۰۳ – ۱۶:۳۷

به گزارش بازارکار از ایسنا، یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های مربوط به هویت، پوشاک افراد جامعه است، نوع پوشش افراد نشان دهنده میزان وابستگی و تعلق خاطر آن‌ها آن‌ها به فرهنگ‌ است. در زندگی روزمره زمانی که سرکار می‌رویم یا حتی وقتی برای کاری شخصی به بیرون از منزلرهای مختلف فرق می‌کند. اکثر کشورهای پیشرفته دنیا برای نوع پوشش قوانین مدونی وجود دارد. برخلاف تصور ما در این کشورها در محیط‌های کاری قوانین مشخص اعمال می‌شود و هر کسی آزاد نیست که با هر لباس و آرایشی در محیط کاری خود حاضر شود.
در پژوهش‌های انجام شده، مشاهده می‌شود بیش از150 کشور دنیا دارای ضوابط پوشش متناسب با محیط کار و فعالیت هستند. برای‌ مثال در دانشگاه آکسفورد انگلستان تمام افراد دانشگاه باید لباس دانشگاهی(روپوش‌های رنگی مصوب دانشگاه) بپوشند و از پوشیدن لباس‌های بدن نما خودداری کنند. یا دانشگاه ایالتی فلوریدا برای دانشجویان فاقد پوشش مناسب نمره صفر رد می‌کند.
ازانیرو در کشور ما نیز به نظر می‌رسد نهادهای ذیربط بویژه کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور می‌باید بر روی دو مقوله فرهنگ‌سازی پوشش محیط کار و نیز طراحی و تدوین دستورالعمل پوشش و در مراحل بعد اجرایی شدن آن اهتمام بیشتری بورزند.

زهرا شعبان زاده

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *