انتخاب محمد رهبری به عنوان سرمربی تیم زیر ۲۳ سال سابر ایران به صورت همزمان با تیم ملی، جای پرسش بسیار زیادی دارد؛ چگونه ممکن است یک مربی بتواند همزمان دو تیم با اهداف و برنامههای متفاوت را هدایت کند؟
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، رقابتهای شمشیربازی زیر ۲۳ سال آسیا در حالی در مالزی برگزار شد که انتظار میرفت تیم سابر پسران ایران در غیاب قدرتهای اصلی قاره – از جمله کرهجنوبی، چین، ژاپن و ازبکستان – نتایج درخشانی کسب کند؛ اما آنچه رقم خورد، چیزی جز یک ناکامی آشکار نبود.
تیم ایران بدون درخشش در بخش انفرادی و تنها با یک مدال برنز تیمی – آنهم با یک پیروزی – مسابقات را به پایان رساند.
با این حال، آنچه بیش از نتیجه توجهها را جلب کرده، ترکیب تیم اعزامی و نحوه هدایت آن است؛ دو موضوعی که پرسشهای جدی درباره شفافیت، کارآمدی و حتی عدالت در مدیریت فدراسیون شمشیربازی بهوجود آورده است.
انتخاب پارسا پورسلمان بر چه مبنایی بود؟
در ترکیب تیم زیر ۲۳ سال، حضور پارسا پورسلمان – فرزند علیرضا پورسلمان، رئیس فدراسیون شمشیربازی – از همان ابتدا علامت سؤال بزرگی بود. هنوز مشخص نیست این انتخاب بر چه مبنایی انجام شده و چه فرایند فنی نی، محمد رهبری – سرمربی فعلی تیم ملی -، علی پاکدامن، محمد فتوحی و فرزاد باهر ارسباران در سطح آسیا و المپیک جزو مدعیان بوده است. اما اگر قرار باشد پشتوانه این نسل طلایی، انتخابهایی از جنس «پسر رئیس فدراسیون» باشد، آینده این رشته در هالهای از ابهام قرار خواهد گرفت.
در شرایطی که تیمهای پایه باید سکوی پرتاب نسل بعدی قهرمانان باشند، عملکرد ضعیف تیم زیر ۲۳ سال و تصمیمهای مدیریتی اخیر، زنگ خطر را برای شمشیربازی ایران به صدا درآورده است. پرسش اساسی اینجاست که پاسخ به آن شاید چندان دشوار نباشد…
آیا فدراسیون شمشیربازی با چنین روندی، میتواند مسیر موفقیتهای گذشته را ادامه دهد؟