به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، مطابق مواد ۲۸ و ۲۹ کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل، هر کودک حق دارد از آموزش باکیفیت، در محیطی ایمن، عاری از ترس و تبعیض، بهرهمند شود.
در سالهای اخیر، نقض حق آموزش در مناطق جنگی به یکی از نگرانیهای اساسی جامعه جهانی تبدیل شده است. تجاوز نظامی اخیر رژیم صهیونیستی به ایران، این دغدغه را وارد مرحلهای حاد و عینی ساخته و آسیبهای گستردهای بر پیکرهی نظام آموزشی ایران، بهویژه در مناطق هدف، وارد کرده است. در این شرایط، مدارس که باید پناهگاه علم و امید باشند، به نماد ناامنی و وحشت بدل شدهاند.
کنوانسیون حقوق کودک، بهعنوان مهمترین سند بینالمللی در زمینه حقوق کودکان، کشورهای عضو را مکلف کرده تا آموزش ابتدایی رایگان، در دسترس و ایمن را برای همه کودکان تضمین کنند. همچنین، در اسناد حقوق بشر دوستانه (ازجمله کنوانسیون چهارم ژنو و پروتکلهای الحاقی)، حمله به مدارس و اماکن آموزشی بهعنوان نقض جدی حقوق بشری و جرم جنگی تلقی شده است. ماده ۲۸ کنوانسیون حقوق کودک، به روشنی تأکید میکند که دولتها باید همه تدابیر لازم را برای فراهم کردن محیط آموزشی ایمن، پویا و پایدار اتخاذ کنند. حمله به زیرساختهای آموزشی،هرهای دیگر از جنگ را آشکار ساخت: جنگی که نهفقط جان و جسم، بلکه آینده و امید نسل آینده را هدف قرار داده است. حق آموزش، شاهرگ حیات اجتماعی و اقتصادی هر کودک است و نابودی این حق، مساوی با فروپاشی سرمایه انسانی کشور در بلندمدت خواهد بود.
در اینشرایط، وظیفه ما فراتر از بازسازی فیزیکی مدارس است؛ باید برای بازسازی روانی و معنوی دانشآموزان نیز اقدام کنیم. آموزش، کلید بازگرداندن حس امنیت، ثبات و امید به کودکان است. امروز، ایستادن در کنار کودکان برای حفظ حق آموزش، سرمایهگذاری مستقیم بر صلح، عدالت اجتماعی و توسعه پایدار فرداست.
محمدمهدی سیدناصری حقوقدان و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان