پنجرهٔ گشوده در بیرون را از داخل نبندیم!

عصر ایران‌؛ علی محبوبی– در سیاست خارجی، همیشه آن‌چه روی میز مذاکره می‌آید تعیین‌کننده نیست. گاهی سرنوشت یک توافق پیش از امضا و دورتر از متن‌های رسمی تعیین می‌شود؛ در رسانه‌ها، در تریبون‌ها و در جنگی که بر سر “روایت” شکل می‌گیرد. به همین دلیل بسیاری از کشورها، حتی در اوج رقابت‌های داخلی، در بزنگاه‌های حساس تلاش می‌کنند حداقلی از انسجام را حفظ کنند؛ نه چون هم‌نظرند، بلکه چون می‌دانند شکاف علنی در داخل، مستقیماً قدرت کشور را در بیرون تضعیف می‌کند.

هنوز مذاکره به سرانجام نرسیده، جنگ روایت‌ها در داخل چنان بالا گرفت که گویی مهم‌ترین هدف، نه دفاع از منافع ملی، بلکه تعیین این است که اگر گشایشی رخ داد، نام چه کسی پای آن نوشته شود و اگر شکست خورد، تقصیر متوجه چه کسی باشد اگرچه خوش بختانه انتظار می‌رود در این چند روز شاهد هم گرایی بیشتر باشیم تا اتفاق نهایی در روز جمعه رخ دهد.

در ماه‌های اخیر بارها از سوی مقام‌های رسمی کشور، از رؤسای قوا تا مجلس و شورای عالی امنیت ملی، تأکید شد که مذاکرات در چارچوب ساختار رسمی نظام و زیر نظر نهادهای بالادستی پیش می‌رود. با این حال، بخشی از جریان‌های تندرو چنان صحنه را تصویر کرد که گویی عده‌ای مذاکره‌کننده مستقل از سازوکار رسمی کشور مشغول معامله‌اند و حال که رسما اعلام شده جمعه توافق نهایی می شود باید درک کرده باشند امری کاملا هماهنگ بوده است.

برای بخشی از تندروها، گشایش زمIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();