پشت پردۀ دوقطبی «طرفدار صلح» و «جنگ‌طلب» چیست؟

تلاش اخیر برخی رسانه‌ها و چهره‌های اصلاح‌طلب برای بازتولید دوگانه جعلی «صلح‌طلب و جنگ‌طلب»، بیش از آنکه دغدغه‌ای برای امنیت ملی باشد، یک تکنیک کهنه سیاسی برای برچسب‌زنی به رقیب است. این جریان در حالی با ژست «ضد جنگ» راهبرد مقاومت را زیر سؤال می‌برد که تجربه تاریخی نشان داده است مسیر جلوگیری از جنگ، نه سازش و انفعال، بلکه تقویت مؤلفه‌های بازدارندگی و اقتدار ملی است.
۲۹ تير ۱۴۰۵ – ۰۸:۳۲
دوقطبی‌سازی به‌جای پاسخگویی؛ راهکار قدیمی اصلاح‌طلبان

تلاش اخیر برخی رسانه‌ها و چهره‌های اصلاح‌طلب برای بازتولید دوگانه جعلی «صلح‌طلب و جنگ‌طلب»، بیش از آنکه دغدغه‌ای برای امنیت ملی باشد، یک تکنیک کهنه سیاسی برای برچسب‌زنی به رقیب است. این جریان در حالی با ژست «ضد جنگ» راهبرد مقاومت را زیر سؤال می‌برد که تجربه تاریخی نشان داده است مسیر جلوگیری از جنگ، نه سازش و انفعال، بلکه تقویت مؤلفه‌های بازدارندگی و اقتدار ملی است.

در روز‌های اخیر، برخی چهره‌ها و رسانه‌های نزدیک به جریان اصلاح‌طلب، با ادبیات مشابهی بر «ضد جنگ» بودن خود تأکید کرده و در مقابل، تلاش کرده‌اند رقبای سیاسی را به «جنگ‌طلبی» متهم کنند.
در نگاه اول، این موضع جذاب به نظر می‌رسد؛ چراکه هیچ ایرانی خواهان جنگ نیست. اما با اندکی دقت روشن می‌شود مسئله اصلی، دفاع از صلح نیست؛ بلکه ساختن یک دوگانه سیاسی است؛ دوگانه‌ای که یک طرف آن «طرفدار صلح» و طرف دیگر آن «جنگ‌طلب» معرفی می‌شود.

منبع  : صراط نیوز

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *