این روزها همه از عیدی ۲۰ تا ۳۰ میلیونی حرف میزنند، اما کسی نمیگوید در سال ۱۴۰۵ با ۳۰ میلیون تومان حتی نمیتوان یک جفت لاستیک ماشین و چند کیلو گوشت و برنج خرید و به نیمه ماه رسید. عیدی امسال برای کارگر، نه پاداش است و نه شادی؛ فقط یک مسکن موقت برای زخمهایی است که تورم در طول سال روی گردهاش گذاشته است.
عیدی سال ۱۴۰۵، بیش از آنکه پاداش یک سال تلاش صادقانه باشد، شبیه به یک وام بلاعوض برای تسویه بدهیهای معوقه کارگران به سوپرمارکتها و صاحبخانههاست. وقتی خط فقر با شتابی چندین برابر دستمزد حرکت میکند، عیدی ۳۰ میلیون تومانی حتی کفاف اجارهبهای یک ماه در کلانشهرها را نمیدهد.