اقتصاد۲۴- نشریه پولتیکو با انتشار یادداشتی مدعی شد: ایران و ایالات متحده روز یکشنبه چهارمین دور از مذاکرات درباره برنامه هستهای تهران را آغاز کردند؛ به گفته مقامات، این رایزنیها درست پیش از سفر دونالد ترامپ به خاورمیانه انجام شد. در همین راستا؛ آنگونه که برخی منابع مدعیاند، دور چهارهم گفتوگوها که بار دیگر در سلطاننشین عمان برگزار شده است، با میانجیگری وزیر خارجه عمان، بدر البوسعیدی، همراه بود.
مقامات آمریکایی معتقدند که این گفتوگوها، همچون دورهای پیشین، شامل بخشهایی مستقیم و غیرمستقیم خواهد بود، اما مانند مذاکرات قبلی در مسقط و رم، جزئیات آن همچنان اندک و مبهم باقی مانده است. به ادعای این نشریه، هدف از این رایزنیها، محدود کردن برنامه هستهای ایران در ازای رفع بخشی از تحریمهای اقتصادی است که آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کرده است؛ تحریمهایی که ریشه در نزدیک به نیمقرن دشمنی دارند.
سیگنالهای ضد و نقیض
پولتیکو در ادامه یادداشت خود آورد: ترامپ بارها مدعی شده که در صورت نرسیدن به توافق، اقدام نظامی ادعایی علیه برنامه هستهای ایران را آغاز خواهد کرد. در همین حال، مقامات ایرانی هشدار دادهاند که ممکن است با تکیه بر ذخایر اورانیوم نزدیک به درجه عبور از آستانه گریز هستهای، دکترین خود را تغییر دهند. اسرائیل نیز مدعی است در صورت احساس تهدید، خود بهتنهایی اقدام خواهد کرد؛ موضوعی که تنشها در منطقه خاورمیانه را، که پیشتر نیز به دلیل جنگ اسرائیل و حماس در نوار غزه بالا گرفته، پیچیدهتر کرده است.
در شرایط کنونی نه طرف ایرانی و نه آمریکایی درباره دور چهارم رایزنیها به تفصیل موضعی اتخاذ نکرده است. در این دور از گفتوگوها، همچون دورهای قبلی، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه، رهبری مذاکرات را بر عهده دارند. این دو پیشتر نیز دیدار و گفتوگوهای رودررو داشتهاند، اما بهنظر میرسد بخش عمده مذاکرات بهصورت غیرمستقیم و از طریق میانجیگری البوسعیدی انجام شده باشد.
ایران تأکید دارد که حفظ توانایی غنیسازی اورانیوم، خط قرمز جمهوری اسلامی ایران است. ویتکاف نیز با اظهارات ضدونقیض، موضوع را پیچیدهتر کرده است؛ او ابتدا در یک مصاحبه تلویزیونی گفت ایران میتواند اورانیوم را تا سطح ۳.۶۷ درصد غنیسازی کند، اما سپس اعلام کرد که غنیسازی باید بهطور کامل متوقف شود.
بیشتر بخوانید: بررسی مذاکرات ایران و آمریکا از منظر رئالیسم در روابط بین الملل/ احتمال آزادی های بیشتر اجتماعی در ایران