آنچه در ایرانمال رخ داد، فقط صف طولانی نوجوانان برای دیدن یک اینفلوئنسر نبود؛ بلکه نشانهای از تغییر شیوه الگوسازی در عصر الگوریتمها بود؛جایی که گاهی دیده شدن از اثرگذار بودن مهمتر میشود.
خبرگزاری مهر – مجله مهر، رویا سادات هاشمی: چند روز پیش، ویدئوهایی از ازدحام جمعیت در ایرانمال، شبکههای اجتماعی را پر کرد. هزاران نوجوانی که برای دیدن یکی از بلاگران جوان ایرانی به سمت این مجموعه سرازیر شده بودند تاجایی که شلوغی بسیار و اختلال در برنامه خیلیها را به خاطر زیر دست و پا ماندن راهی بیمارستان کرد. برای خیلیها، این فقط یک ایونت شلوغ نبود؛ بلکه تصویری بود از نسلی که ساعتها برای دیدن یک اینفلوئنسر صف کشیده بودند.
حالا شاید بپرسید این بلاگر که بود که نوجوانان ایرانی تا این حد برای دیدنش در یک قرار، به معنای واقعی کلمه سر و دست شکستند! او فقط یکی از چهرههای نسبتا پرفالووئر در فضای مجازی به شمار میرود که با تولید محتوای سرگرمکننده، مخاطبان زیادی، بهویژه در میان نوجوانان، پیدا کرده. اما اصل ماجرا، خود او نیست چون خیلیها معتقدند اگر فردا این بلاگر کنار برود و اسم دیگری جای او را بگیرد، احتمالاً همین صحنه دوباره تکرار میشود. به همین دلیل، سؤال مهمتر این نیست که «چرا این بلاگر؟» سؤال این است که چه اتفاقی افتاده که یک چهره فضای مجازی، میتواند چنین موجی از اشتیاق ایجاد کند؟