امروز خط مقدم جنگ ترکیبی از اتاقهای فکر دشمن به دستههای کنسول در اتاق نوجوانان رسیده است؛ جایی که با تکنیک “بازیسازیِ آشوب”، مرز میان واقعیت و خیال فرو میریزد.
مهسا زحمتکش
در لایههای عمیقتر این بحران، واقعیت تلختری نهفته است؛ بسیاری از این تجمعات که در چترومهای بازی شکل میگیرند، در دنیای واقعی به پاتوقهایی در پارکها و کافیشاپها ختم میشوند که هدف اصلیشان چیزی فراتر از بازی است. گزارشها نشان میدهد پیوند خطرناکی میان فضای گیم و مصرف مواد مخدر، بهویژه “گُل”، ایجاد شده است. دشمن روی نوجوانی سرمایهگذاری کرده که ارادهاش میان “نشئگی مواد” و “هیجان بازیهای خشونتآمیز” مسخ شده است. این ترکیبِ سمی، فرد را به یک نیروی عملیاتیِ آماده تبدیل میکند که تحت تأثیر مخدر، ترس را نمیفهمد و خشونتِ عریانِ داخل بازی را با بیرحمی تمام در کف خیابان پیاده میکند؛ نوجوانی که دیگر نه یک معترض، بلکه به ابزاری بیاراده در دست گروههای تروریستی تبدیل شده است.