اقتصاد۲۴- موضوع بیمه تکمیلی بازنشستگان تامین اجتماعی و بازنشستگان کشوری از جمله مسائل چالش برانگیز بازنشستگان بخش خصوصی و بازنشستگان بخش دولتی کشور ماست. از دهه ۱۳۸۰ که درمان مستقیم برای بازنشستگان هردو سازمان بیمهگر عمومی دشوار شد، این وظیفه بیشتر برعهده یک نهاد بیمه کننده تکمیلی به نام «شرکت بیمه آتیه سازان حافظ» قرار گرفت و باوجود انتقادات فراوان بازنشستگان به این شرکت، این مجموعه به عنوان تنها نهاد بیمهگر تکمیلی بازنشستگان حفظ شد.
بسیاری از بخشهای پرهزینه درمان بازنشستگان از جمله هزینههای برخی پروتزها، درمان دندان و بسیاری دیگر از حوزهها عمدتاً مشمول بیمههای تکمیلی هستند که به دلیل ریسک بالای بیماری و نیاز در سنین بالا و بازنشستگان، بیمههای تجاری و بخش خصوصی از ورود به این حوزه برای افراد سالمند اجتناب میکنند.
از آنجا که طبق قانون الزام کلیه هزینههای درمان بازنشستگان باید از طریق صندوق بیمهگر (سازمان تامین اجتماعی یا صندوق کشوری) انجام میشد، دولت این تعهدات را تا سالها انجام میداد، اما انباشت هزینهها و تعهدات باعث شد تا به مرور این وظیفه قانونی از نظر عرفی برای سازمانهای بیمهگر غیرقابل اجرا شود و کانونهای بازنشستگی تامین اجتماعی و کشوری نیز هردو به ورود مجموعه ثالث در این حوزه رضایت دادند. این رضایت دادن نسبی، اما به منزله رضایت سایر بازنشستگان نبود و هم اکنون بسیاری بازنشستگان درباره عدم تحقق به موقع مطالبات یا پذیرش بیمه تکمیلی شرکت یاد شده توسط مراکز درمانی ناراضی هستند.