
اقتصاد۲۴- صبح روز ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵، زمانی که دونالد ترامپ برای دومین بار سوگند ریاستجمهوری ایالات متحده را یاد کرد، کمتر ناظری تردید داشت که یکی از نخستین رهبران خارجی که از بازگشت او به کاخ سفید استقبال خواهد کرد، بنیامین نتانیاهو است. نخستوزیر اسرائیل که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، انتقال سفارت آمریکا به قدس اشغالی، به رسمیت شناختن حاکمیت رژیم اسرائیل بر بلندیهای جولان اشغالی و توافقهای ابراهیم را مهمترین دستاوردهای سیاست خارجی خود میدانست، اکنون امیدوار بود چهار سال دوم ترامپ نیز با همان الگوی فشار حداکثری بر ایران و حمایت بیقید و شرط از تلآویو آغاز شود.
رسانههای آمریکایی از همان هفته نخست دولت جدید نوشتند که روابط شخصی ترامپ و نتانیاهو، برخلاف سالهای پایانی دولت اول ترامپ که پس از تبریک نتانیاهو به جو بایدن دچار سردی شده بود، بار دیگر وارد مرحلهای تازه شده است. خبرگزاری رویترز گزارش داد که تیم سیاست خارجی ترامپ، ایران را دوباره در صدر اولویتهای امنیت ملی قرار داده و اسرائیل نیز امیدوار است این رویکرد به تشدید فشار بر تهران منجر شود.
اما برخلاف انتظار تلآویو، دولت دوم ترامپ از همان ابتدا تلاش کرد میان حمایت از اسرائیل و جلوگیری از کشیده شدن آمریکا به یک جنگ مستقیم در خاورمیانه توازن برقرار کند؛ توازنی که بعدها به مهمترین نقطه اختلاف میان ترامپ و نتانیاهو تبدیل شد.
تنها چند روز پس از آغاز رسمی دولت، ترامپ در نخستین تماس تلفنی خود با نتانیاهو، بر «تعهد تزلزلناپذیر آمریکا به امنیت اسرائیل» تأکید کرد. دفتر نخستوزیری اسرائیل در بیانیهای اعلام کرد که دو طرف درباره ایران، غزه، لبنان و آینده روند عادیسازی روابط با کشورهای عربی گفتوگو کردهاند.
