در حالی که دبیر انجمن واردکنندگان برنج از وضعیت مساعد و ترخیصهای سریع سخن میگوید، واقعیت کف بازار حکایت از یک پارادوکس تلخ دارد؛ تجربهی دی و بهمن ماه نشان داد که نه تنها «تسهیل واردات» باری از دوش مردم برنداشت، بلکه قیمتها با مهندسی عرضه به اوج رسید.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، دوباره اسفند ماه آمد و نوبت به وعدههای تکراری «تأمین قوت غالب مردم» رسید، اما تجربهی تلخ بهمنماه نشان داد که فراوانی در انبار لزوماً به معنای فراوانی در سفره نیست؛ نابراین واردکنندگانی که امروز از تعهد سخن میگویند، همانهایی هستند که در لایههای پنهان بازار، کالا را با قیمت مصوب فاکتور میکنند اما با نرخ آزاد میفروشند.
برنج هست، اما برای جیب بازرگان!
مجیدرضا خاکی دبیر انجمن واردکنندگان برنج کشور به تازگی اعلام کرده است که در حال حاضر شرایط واردات و عرضه داخلی مساعد است و با توجه به حجم قابل توجه محمولههای در حال ترخیص از گمرکات، موجودی انبارها، شبکههای توزیع و همچنین ذخایر شرکت بازرگانی دولتی جای نگرانی از بابت تامین برنج خارجی در بازار وجود ندارد و کالا به میزان کافی د>اما انتقادی که به انجمن واردکنندگان برنج وارد است این است که اگر وارداتی که با تسهیلات حاکمیتی و اولویتبندی ارزی انجام میشود، منجر به عرضه گسترده و کاهش قیمت نشود، اساساً چه سودی برای نظام معیشتی کشور دارد؟ وارداتی که فقط «سود بازرگان» را تضمین کند و مردم را در صفهای خرید یا در حسرت یک کیسه برنج نگه دارد، نیاز به بازنگری جدی در ساختار و مدیریت دارد.
اما نهادهای ناظر در وزارت جهاد کشاورزی و سازمان تعزیرات باید مراقب اظهارات دبیر انجمن واردکنندگان بوده و نظارت دقیق بر «قیمت خروجی انبارها» و «تطبیق فاکتورها با قیمت خردهفروشی»، تنها راهی است که مانع فدا شدن معیشت مردم در پای سودجوییهای فصلی خواهد شد.