پشتوانه پول به دارایی یا مکانیزمی اشاره دارد که ارزش یک واحد پولی را تضمین میکند. در گذشته، پول اغلب به داراییهای فیزیکی مانند طلا یا نقره وابسته بود، بهطوریکه هر واحد پول کاغذی نماینده مقدار مشخصی از این فلزات گرانبها بود. این سیستم، که به استاندارد طلا معروف است، به پول ارزشی ذاتی میداد، زیرا میتوانستید اسکناس را به طلا تبدیل کنید. اما امروزه، اکثر ارزهای جهانی مانند دلار آمریکا یا یورو دیگر به داراییهای فیزیکی وابسته نیستند و بهعنوان پول فیات شناخته میشوند. ارزش این پولها بر اساس اعتماد عمومی به دولت، اقتصاد و نهادهای مالی یک کشور تعیین میشود. پشتوانه پول در دنیای مدرن، ترکیبی از اعتماد عمومی، سیاستهای اقتصادی دولت و ثبات نظام مالی است.
در گذشته، سیستم استاندارد طلا رایج بود. تا اوایل قرن بیستم، بسیاری از کشورها از این سیستم استفاده میکردند، جایی که هر اسکناس یا سکه به مقدار مشخصی طلا یا نقره در خزانه متصل بود. برای مثال، در ایالات متحده تا سال ۱۹۷۱، دلار به طلا وابسته بود و هر اونس طلا ارزشی معادل ۳۵ دلار داشت. اما با افزایش پیچیدگیهای اقتصادی و نیاز به انعطافپذیری بیشتر در سیاستهای پولی، کشورها بهتدریج از استاندارد طلا فاصله گرفتند. امروزه، پول فیات که ارزش آن به اعتماد به دولت و اقتصاد کشور وابسته است، جایگزین استاندارد طلا شده است. این تغییر به دولتها اجازه داد تا عرضه پول را بر اساس نیازهای اقتصادی تنظیم کنند، اما در عین حال ریسکهایی مانند تورم یا بیاعتمادی عمومی را به همراه آورد.