محمد مهدی دادگو در نمایش ویژه «ستارخان»مطرح کرد
پس از اکران «ستارخان» به علی حاتمی ستم شد
در آستانه روز ملی سینما، نسخه اصلاح و مرمتشده فیلم ماندگار «ستارخان» ساخته علی حاتمی، پنجشنبه، ۱۹ شهریورماه با حضور محمدمهدی دادگو تهیهکننده باسابقه سینمای ایران در سالن «سینماتوگراف» موزه سینمای ایران به نمایش درآمد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، محمدمهدی دادگو تهیهکننده باسابقه سینمای ایران در سخنان ابتدایی، راجع به عشق علی حاتمی به ایران گفت: در ابتدا، از همه همکاران فیلمخانه ملی ایران و مدیرش لادن طاهری به سهم خودم، به سهم علی حاتمی و به سهم اهالی سینما سپاسگزاری میکنم. حکایت علی حاتمی با «ستارخان»، حکایتی مفصل است و قدمتی بیش از ۵۰ سال دارد. در زمان ساخت این فیلم، من با حاتمی همکاری نداشتم و از سال ۱۳۵۶، همکاری من با او با ایده «جاده ابریشم» آغاز شد و تا لحظه مرگ او، این همکاری و همنشینی ادامه یافت. این همنشینی موجب میشد هرازگاهی او از گذشته خودش سخن بگوید و آن گذشته پر فراز و نشیبی بود که علی حاتمی از جوانی با نمایش و تئاتر شروع کرده بود. علی حاتمی عاشق ایران بود. ایران، نه به معنی شعاری بلکه به معنی همه سنتها، همه تاریخ، همه سربلندی ها و حتی همه اشیا، ابنیه، قصهها، مراسم، اعتقادات و غیره.
دادگو در تشریح نگاه علی حاتمی به وقایع تاریخی سرزمین ایران خاطرنشان کرد: وقتی از گذشته نزدیک صحبت میکنیم، این گذشته نزدیک به بسیاری از وقایع، اتفاقات و نظریاتی آلوده است که به تقویم و نه به تاریخ تعلق دارد. یک گذشته دور میتواند ما را روشنتر به قضاوت تاریخی برساند. در هنر سینما هرگز ادعای این وجود ندارد که وقتی به سمت فیلم تاریخی میرویم، جز به جز تاریخ را مانند یک تاریخنگار و تاریخنویس به تصویر بکشیم. اگر هم در گوشههایی چنین عملی صورت بگیرد، به شکل مستند است. علی حاتمی، تاریخ را از پنجره خودش و ویزور خودش نگاه میکرد و براساس آن مینوشت. داستانهای تاریخی علی حاتمی، روایتی از تاریخ است بدون اینکه به حقایق تاریخی خیانت کند یا آنها را تغییر بدهد و این را بارها و بارها در برابر کسانی که میخواستند از مسائل تاریخی یا سینمای تاریخی او خرده بگیرند، تذکر داده است. او گوشزد میکرد که تاریخنگار نیست و من از کنار وقایع تاریخی بدون لطمه زدن به آنها قصه خودم را روایت میکنم.