به گزارش مجله خبری نگار، پویانمایی «پسر دلفینی» از نظر فنی، گامی رو به جلو در تولید پویانمایی ایرانی محسوب میشود، اما آنچه این اثر را از سایر آثار مشابه متمایز میسازد، بار معنایی و روانشناختی پنهان در روایت آن است. این پویانمایی، داستان پسر بچهای را روایت میکند که پس از سقوط هواپیما در دریا، توسط دلفینی نجات یافته و در دل اقیانوس بزرگ میشود. او در دنیایی متفاوت با موجوداتی دیگر، بدون آگاهی از هویت انسانیاش زندگی میکند. اما کشف ناگهانی اینکه «انسان» است، آغازی میشود برای یک سفر درونی: سفری از امنیت خیالی به واقعیت ناآشنا، از دنیای کودکی به دنیای آگاهی. این همان چیزیاست که روانشناسان آن را عبور از مرحله «ناآگاهی کودکانه» به سمت «خودآگاهی بالغ» مینامند. امروز یعنی ۲۸ اکتبر، روز جهانی پویانمایی است و فرصتی مناسب برای بررسی روان شناختی یک پویانمایی جذاب که تماشایش برای کودکان توصیه میشود.