خبر شهادت پسرم را در اولین شب قدر به ما رساندند. شهادتش همه آنچه شخصیتش را شکل داده بود، بیان کرد؛ ایستادگی پای آرمان، باور و اعتقاد تا آخرین نفس… پیکرش بعد از طواف در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) جایی که قلباً به آنجا تعلق داشت، به شهرستان نور منتقل و ۲۱ ماه رمضان همزمان با سالروز شهادت امام علی (ع) به خاک سپرده شد
جوان آنلاین: زندگی آدمها را انتخابهایشان میسازد. چیزی که شهدا را متمایز میکند، انتخاب سر دو راهیهاست؛ انتخابی که دنیا و آخرت و عقل و عشق را یکجا جا میدهد و نام انسان را جاودانه میکند. یکی از شهدای جنگ تحمیلی رمضان، مهندسی بود که در میانه تدوین رساله ارشد، مسیر دانشگاه را به سوی جبهه دفاع از وطن تغییر داد؛ پاسداری که زندگیاش سرشار از معنویت حضرت معصومه (س) و شور و حماسه هوافضا بود و نهایتاً در عشق و ایمان و معرکه خطر میدانداری کرد. شهید محمدمحسن محمدی، کارشناس فنی نیروی هوافضای سپاه، روز ۱۷ ماه رمضان در سجده نماز جماعت صبح به شهادت رسید. درحالی که شماره شماره نفسهایش حقانیت مکتب و عقیدهاش را ثابت میکرد. در این گفتوگو با هاشم محمدی، پدر این شهید، به ریشههای ایمان در خانواده، شیفتگی محمدمحسن به ولایت و لحظات واپسین زندگی این شهید جوان پرداختیم. شهید محمدی موقع شهادتش ۳۱ سال داشت.
پسرتان متولد چه سالی بودند و در چه محیطی بزرگ شدند؟
من هاشم محمدی هستم، پدر شهید محمدمحسن محمدی. ایشان متولد ۲۴ فروردین سال ۱۳۷۳ در شهر مقدس قم بودند. اگرچه ریشههای خانوادگی ما به شهرستان نور در استان مازندران بازمیگردد، اما به دلیل مقید بودن پدر و مادر به تربیت فرزندان مؤمن، در سال۱۳۷۰ به قم مهاجرت کردیم تا فرزندانمان در فضای معنوی این شهر مقدس بزرگ شوند. خانوادهای مذهبی بودیم و محیط فرهنگی و اجتماعی زندگی بسیار برایمان مهم بود.
از فضای تربیتی خانواده و تأثیر آن بر شخصیت شهید بگویید.